
Położony jest w Górnym Egipcie nieopodal Luksoru, w starożytności stanowił część Teb, stolicy kraju w czasach Średniego Państwa. Znajduje się tutaj monumentalny zespół świątyń bogów tebańskich z największą na świecie świątynią z salą kolumnową poświęconą Amonowi-Re, bogu słońca. Nieopodal leży świątynia dedykowana żonie tego najwyższego boga Egiptu – bogini nieba Mut. Przylega do nich następne założenie, poświęcone wojowniczemu Motu. Wszystkie połączone są alejami procesyjnymi.
Do świątyni Amona biegnie aleja procesyjna pilnowana przez czterdzieści sfinksów z baranimi głowami, których posągi ustawiono po jej dwóch stronach. na wielkim dziedzińcu do dziś stoją dwa posągi faraona Ramzesa II z różowego granitu. Najwspanialsza jest jednak sala hypostalowa wsparta na kolumnach zwieńczonych kwiatem papirusu, z których najwyższe osiągają wysokość 23 m. Dalej aleja sfinksów prowadzi do Świątyni Narodzin w Luksorze. Podczas święta Opet posąg Amona z Karnaku odwiedzał Luksor po czym wracał na świętej barce.
Europejczycy odkryli Karnak w XVII wieku ale stał się on sławny dopiero podczas wyprawy Napoleona, rozpoczęło to także proceder powszechnego wywożenia zabytków z Egiptu, stąd wielkie ich kolekcje w muzeach europejskich.
W 1979 roku Karnak został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.